Naar huis ...

Vrijdagmiddag zijn alle kleinkinderen bij Alex geweest. Zij hebben hem kusjes gegeven en op het whiteboard tegenover zijn bed allemaal lieve dingen opgeschreven. Dit allemaal terwijl Alex in heel diepe slaap was.

Omdat het gisteren beter met hem ging en hij echt wakker was, zijn ze allemaal nog maar een keer langs gekomen. De sfeer was een stuk opgewekter. Samen, met z'n allen hebben wij gisteravond nadat het Taptoe had geklonken met elkaar twee minuten stilte gehouden terwijl wij op initiatief van Alex alle handen op elkaar hadden gestapeld. Elf handen op een ziekenhuisbed ...

Vandaag was weer een dag van slaap. Een beetje onrustige nacht ging over in een diepe slaap overdag. Op de wakkere momenten wisselden zich zinsbegoocheling met heldere momenten.

Alex heeft geen fysieke pijn.

Morgenochtend komt de ambulance hem naar huis brengen. De thuiszorg wordt dan ook verwacht.

Vannacht slaap ik nog bij hem. Morgen zullen we het VUmc achter ons laten. Vreemd hoor, in de afgelopen twee jaar was het bijna ons tweede thuis geworden